Een boze patient die niet is teruggebeld na een overlegje, hoe kan dat?

Een boze patient die niet is teruggebeld na een overlegje, hoe kan dat?

Overlegjes van patient vragen digitaliseren klinkt als de oplossing.

In de praktijk is het vaak de plek waar vragen wel eens stiekem doodbloeden.

Even eerlijk.

Vroeger liep de assistente met een geel briefje naar de dokter.

Onhandig, ja. Maar dat briefje bleef net zo lang op het bureau liggen tot er antwoord op stond.

Nu hebben we een nette digitale overlegagenda. Of een orderlijst. Alles keurig vastgelegd.

En toch verdwijnen er dingen.

Een overleg dat 's ochtends is ingeschoten, wordt pas de volgende dag beantwoord.

De patiënt belt zelf terug om te vragen "of er al iets bekend is".

En niemand kan precies zien: is dit nou afgehandeld of niet?

Hier komt de ongemakkelijke waarheid: het digitaliseren is niet het probleem.

Het gebrek aan afspraken eromheen wel.

Een systeem is namelijk zo goed als de werkwijze die eronder ligt.

En juist daar lopen praktijken enorm uiteen.

Kijk maar eens naar je eigen praktijk:

Welke vragen horen überhaupt in het niet-urgente overleg?

Niet-acute verwijzingen, medicatie-aanvragen, een inhoudelijke vraag of beoordeling?

Waar leg jij de grens tussen "even overleggen" en "gewoon inplannen"?

Welke methode gebruik je? Een digitale overlegagenda, een orderlijst, of toch iets anders?

En hoe lever je de vraag aan?

Volstaat een steekwoord: buikpijn of koorts?

Of moet er een concrete hulpvraag bij: "urinecontrole, wel/geen consult?”

Of wil de arts de volledige triage inclusief SOEP?

De een zegt: hoe completer, hoe beter.

De ander zegt: hoe meer tekst, hoe trager het loopt.

Wie heeft er gelijk?

En dan het stuk waar het echt misgaat, de afhandeling:

Op welke momenten werken jullie artsen de overleglijst bij?

Eind van de ochtend, eind van de middag?

Wanneer checkt de triagist of er antwoord is?

Vaste controle momenten, of "als het uitkomt"?

En zie je in het HIS in 1 oogopslag de status?

Schuin gestreept = beantwoord?

Memo = actie nodig?

Volledig ingekleurd = afgehandeld en patiënt teruggebeld?

Of is het bij jullie ook nog een beetje giswerk welk kleurtje wat betekent?

Want dat is het verschil tussen een strak proces en een digitale ramp

Ik ben benieuwd naar hoe jullie dit hebben ingericht.

Wat werkt bij jullie beter, de assistente die een compleet triageverhaal aanlevert, of juist een kort steekwoord met 1 heldere hulpvraag?

En welk kleurtje of welke status in het HIS zou je nooit meer willen missen?

En wie staat er open om samen met mijn een protocol te maken voor niet-urgente overlegmethoden en werkwijze voor in de huisartsenpraktijk?

Reageer met “Overleg”

Groetjes, Vinaij

PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/