"Neem maar een paracetamolletje en kijk het even aan.”
"Neem maar een paracetamolletje en kijk het even aan.”
Misschien wel de grootste frustratie van patiënten aan de telefoon of in de spreekkamer.
Als je onvoldoende uitleg krijgt, heb je gewoon het gevoel dat je wordt afgescheept!
De huisarts staat natuurlijk niet voor niets bekend als de “Paracetamol dokter”.
Maar is dit dan echt terecht?
De waarheid is dat tijd vaak het allerbeste medicijn is.
In de geneeskunde noemen we dit expectatief beleid = afwachtend beleid
Dit is geen luiheid of desinteresse, maar een evidence-based keuze.
Waarom? Simpel antwoord!
Een groot percentage van de klachten in de huisartsenpraktijk gaat ook gewoon zelf over = zelflimiterend
Of het nu gaat om een virusinfectie, rugpijn of bepaalde buikklachten, in 80-90% van de gevallen ruimt het lichaam dit zelf op.
Het voorschrijven van medicatie of verwijzingen geeft vaak kans op bijwerkingen, onnodige medicalisering (meer angst), verkeerde verwachtingen zonder sneller herstel.
De kunst van het huisartsenvak is niet zoveel mogelijk doen, maar precies weten wanneer je veilig niets kunt doen.
De kracht van zorgpersoneel in de huisartsenpraktijk ligt dan ook vaak in het geruststellen en uitleg geven over je keuzes!
Paracetamol is dan ook geen afwijzing of “nee”, maar een bewuste keuze
Welke percentage zouden jullie schatten dat je een patient geruststelt en laat afwachten? Meer of minder dan 70%?
Groetjes, Vinaij
PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/