Rijpe vs onrijpe afweermechanismen

Ooit afgevraagd waarom mensen op een bepaalde manier reageren op stress, angst of conflicten?

Dit kan allemaal worden terugleid naar een rijp of onrijp afweermechanisme!

En leeftijd heeft hier eerlijk gezegd niet altijd iets mee mee te maken!

Het leuke hiervan is dat het steeds meer gaat opvallen naar mate je ervan bewust bent.

Dat er een heel duidelijk verschil zit in de emotionele intelligentie van volwassenen!

Onrijpe afweermechanisme ontstaan vaak in de kindertijd en kunnen tot problemen leiden

Je hebt het dan over ontkenning: de realiteit simpelweg weigeren te accepteren.

Projectie: Je eigen onacceptabele fouten of gevoelens aan anderen toeschrijven.

Of regressie: terugvallen in kinderlijk gedrag bij stress, zoals huilen of woedeaanvallen.

Rijpe afweermechanismen helpen je juist om constructief met stress om te gaan

Dan heb je het over humor: de mooie zijde van een pijnlijke situatie inzien om de scherpe randjes eraf te halen

Humor: de mooie zijde van een pijnlijke situatie inzien en belichten om de scherpe randjes eraf te halen

Anticipatie: vooruitkijken naar mogelijke problemen en je daar alvast op voorbereiden.

Sublimatie: het omzetten van negatieve energie in iets productief of creatiefs (positieve energie)

Dit zijn slecht enkele vormen van de afweermechanismen, er zijn er nog veel meer.

Je zult vanaf nu waarschijnlijk overal om je heen herkennen in welk mechanisme mensen zitten.

Ik ben benieuwd hoe jullie met bepaalde type afweer mechanismen omgaan in de praktijk?

Groetjes, Vinaij

PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/