Welk gevaar schuilt er als onze huisartsensystemen volledig op alerts draaien?

Welk gevaar schuilt er als onze huisartsensystemen volledig op alerts draaien?

Het antwoord is simpel: we worden er compleet ongevoelig voor.

Ook wel: alert moeheid (als het een woord is)

Kijk naar de Intensive Care als voorbeeld.

Daar staan kamers vol monitoren.

Een IC-verpleegkundige weet precies wanneer er gerend moet worden.

95% van de tijd is er rust, in die 5% is er acute actie (hollen of stil staan) Maar wat gebeurt er als we in de huisartsenpraktijk voor elke kleinigheid een melding krijgen?

Dan gaan we ze negeren.

Daar schuilt denk ik het gevaar van alerts inbouwen in alle systemen. Als je 100 meldingen per dag krijgt, ga je ze onbewust wegklikken zonder te lezen.

Dat is menselijk gedrag, maar in de zorg potentieel gevaarlijk.

Bovendien levert het een constante stroom van prikkels op die leidt tot stress en concentratieverlies.

Technologie moet ondersteunend zijn, niet dwingend.

Het is enorm fijn als de meldingen nog iets van betekenis hebben en men ook op waarde kan inschatten wat er op dat moment nodig is.

Alle hulpsystemen zijn super fijn en behulpzaam, maar moeten wel bijdragen aan je eigen werkplezier en focus!

Ik denk dat een zorgverlener in de huisartsenpraktijk hier zelf regie in moet hebben.

En zelf alert systemen mag instellen naar eigen wensen en ervaring!

Persoonlijk houd ik altijd mijn meldingen volledig uit op mijn telefoon.

Ik wil er bewust mee bezig zijn in plaats onbewust naar toe geleid worden.

Terwijl een ander persoon overal alles van wil weten op elk moment.

Ik weet niet of dat nou echt gezond is en stress verminderd is, maar iedereen zijn eigen keuze natuurlijk.

Wat zou voor jullie een voorwaarde zijn voor een goed werkend alert systeem?

Wil je zelf altijd regie houden hierin?

Groetjes, Vinaij

PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/