Protocol - Triage bellen namens de patient

Elke dag belt er iemand de huisartsenpraktijk.

Niet de patiënt zelf.

Maar een partner. Een kind. Een buurvrouw.

En de triagist moet dan beslissen: oké, ik begrijp het

Of: wacht, ik moet de patiënt zelf even spreken.

Die beslissing lijkt klein.

Maar hij maakt het verschil tussen een goede triage en een gemiste urgentie.

Want de beller is niet de patiënt.

De beller vertaalt. Interpreteert. Laat dingen weg.

Soms bewust, vaak onbewust.

En intussen zit de patiënt thuis met pijn op de borst die "al een paar dagen wat drukkend aanvoelt."

Ik maakte een gratis 1-pagina protocol voor huisartsenpraktijken met daarin:

✔️ Wanneer vraag je de patiënt altijd zelf aan de lijn?

✔️ Bij welke patiënten is dat juist niet handig?

✔️ Hoe vraag je het op een nette, duidelijke manier?

✔️ Wat doe je als de patiënt niet beschikbaar is?

✔️ De gouden vuistregel waar elke triagist iets aan heeft

Simpel. Toepasbaar. Direct te gebruiken in de praktijk.

Je kan het protocol direct downloaden via onze website via: https://www.triageconnect.nl/protocol-triage-bij-bellen-namens-de-patient/

Groetjes, Vinaij

PS: Wil je jouw collega uit de huisartsenzorg ook blij maken? Delen is volledig gratis! Ik weet zeker dat jouw collega’s er ook iets aan zullen hebben en jou dankbaar zijn :)