5 minuten gepland. 15 minuten later hang je pas op.
5 minuten gepland. 15 minuten later hang je pas op.
Zo begint het telefonisch spreekuur bijna elke dag.
Een korte uitslag doorgeven, dacht je.
Maar het is een patiënt die je lang niet hebt gesproken
En voor je het weet ben je een kwartier verder. Nog vier telefoontjes te gaan.
En dan loopt het echte spreekuur ook nog eens uit.
Dus die belletjes schuiven op.
Van tussen de middag naar 17.00 uur, zelfs tot 18.00 uur (of nog later)
Met als klap op de vuurpijl de patiënt die opneemt met: "Ik dacht dat u mij was vergeten…"
Herkenbaar?
Dan komt de vraag vanzelf: moeten we dat telefonisch spreekuur eigenlijk nog wel doen?
Maar wacht….voordat we het afschaffen.
Want er is een andere kant.
Die persoonlijke stem.
Even echt contact.
Geruststelling die soms binnen twee minuten helemaal landt.
Een patiënt die ophangt met een gerust hart.
Dat doe je niet met een mailtje of een e-consult. Dat spreekt boekdelen.
Dus het is niet "telefoon of scherm". De echte vraag is: waar zit de grens?
Want niet alles hoeft een telefoontje te zijn:
Wanneer wel bellen? Een spannende uitslag, slecht nieuws, iets dat uitleg of geruststelling vraagt, of een patiënt die je gevoel zegt dat je even moet horen.
Wanneer prima via e-consult of mail? Een prima uitslag, een herhaalrecept, een korte praktische vraag, een controle die stabiel is.
Elke onnodige belafspraak die je vervangt door een e-consult, is tijd die je terugkrijgt voor het telefoontje dat er echt toe doet.
Zo houd je het menselijke contact waar het telt, en overleeft je agenda de middag.
Dus ik ben benieuwd naar jullie praktijk: hebben jullie een duidelijke lijn: Dit gaat per telefoon en dat per e-consult?
Of belt bij jullie eigenlijk nog iedereen voor alles, en zo ja, wie durft die knoop door te hakken?
Wie heeft behoefte aan een overzicht met alles wel en niet via het telefonische spreekuur hoeft te lopen? Voor jezelf en je team!
Reageer met “telefonisch”
