Vinaij Sewradj · 28 april 2026 · Praktijkvoering
Circulatieklachten zijn de gevaarlijkste klachten om telefonisch te triageren.
Niet omdat triagisten het niet weten.
Maar omdat het lichaam liegt.
De patiënt drinkt een glas water. Gaat even liggen. En belt pas als het "al iets beter gaat."
Dat 'beter' voelt geruststellend.
Maar bij circulatieklachten kan 'even beter' betekenen dat het lichaam tijdelijk compenseert.
Tot het dat niet meer kan.
En intussen staat de triagist aan de lijn, zonder bloeddrukmeter, zonder huidskleur, zonder polsslag.
Alleen een stem. En een stem sust.
Wat maakt het extra lastig?
Vrouwen en ouderen presenteren zelden met het klassieke beeld.
Geen pijn op de borst.
Wel vermoeidheid, misselijkheid, een vaag gevoel in de bovenbuik.
Niet urgent, totdat het dat wel is.
Vraag bij twijfel altijd actief:
Twijfel je daarna nog steeds? Kies het hogere urgentieniveau. Altijd.
Protocollen zijn houvast.
Maar circulatieklachten vragen om een triagist die doorvraagt, niet om een algoritme dat geruststelt.
De grootste misvatting in de triage?
Dat een gerustgestelde patiënt een veilige patiënt is.
Aan alle triagisten, doktersassistenten en huisartsen: wanneer heb jij voor het laatst twijfel gehad bij een circulatieklacht?
Groetjes, Vinaij
PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/