Vinaij Sewradj · 9 juni 2026 · Praktijkvoering
De logistiek rondom blaasontsteking duurt soms een week.
Dat is geen overdrijving.
Dit is wat er in veel huisartsenpraktijken werkelijk gebeurt als een patiënt belt met urinewegklachten:
- Welk protocol volgen we ook alweer?
- Urine inleveren, maar wanneer? Door wie afgenomen?
- Triage: wel of niet nodig in dit geval?
- Formulier: nodig?
- Overleg: gaat de doktersassistente zelf handelen of de huisarts erbij?
- Dipslide of urinekweek? En wie beslist dat?
- Patiënt terugkoppelen: maar wie doet dat en wanneer?
- Antibiotica voorschrijven: of eerst wachten op de kweek?
- Regiearts inschakelen? Apotheek bellen?
Voor 1 simpele UWI.
En bij elke stap is er een kans op onduidelijkheid, dubbel werk of een moment dat de patiënt tussen wal en schip valt.
Het gekke? Niemand doet dit expres fout.
Het is gewoon zo gegroeid. Stap voor stap, jaar voor jaar.
Maar dat maakt het niet minder frustrerend.
De vraag is niet of dit efficiënter kan.
De vraag is: waarom pakken we het dan toch steeds hetzelfde aan?
En hoe hebben jullie de UWI-logistiek gestroomlijnd?