Loont het om als binnenloper de HAP binnen te vallen?
Iedere avond verschijnen ze aan de balie van de HAP.
Geen telefoontje. Geen triage. Gewoon: binnenlopen.
En eerlijk gezegd , het werkt soms.
Ze worden geholpen. Ze gaan naar huis. En de volgende keer doen ze het weer.
Maar hier is wat de binnenloper niet ziet.
Achter de balie staat een triagist die op dat moment drie telefonische spoedvragen tegelijk afhandelt.
Er wacht een kind met hoge koorts dat 40 minuten geleden al gebeld heeft.
En er ligt een oudere man in de auto die zijn vrouw niet meer wil belasten met zijn pijn op de borst, maar die het nummer niet heeft durven bellen.
De binnenloper verdringt niemand in de wachtrij.
Hij verdringt de wachtrij zelf.
Want triage is niet wie het eerst aanwezig is.
Triage is wie het hardst de hulp nodig heeft.
En dat kun je niet bepalen door iemand aan te kijken.
Dat doe je met een gesprek. Met vragen. Met ervaring.
De binnenloper denkt dat hij het systeem omzeilt.
Maar hij haalt een zorgvuldig gebouwd veiligheidsnet onderuit.
En toch, en hier wordt het ongemakkelijk, is het ook het systeem zelf dat dit in de hand werkt.
Want als de drempel om te bellen te hoog is, als het nummer moeilijk te vinden is, als mensen niet weten wat de HAP doet en wat niet. dan is binnenlopen de logische keuze voor wie zich geen raad weet.
De vraag is dus niet alleen: wat doet de patiënt fout?
De vraag is ook: wat maken wij te ingewikkeld?
Daarom wil ik het aan jullie vragen, aan de mensen die er elke avond staan:
Hoe ga jij om met de binnenloper?
Stuur je ze weg, zet je ze in de triage?
Of is er in jouw HAP al een werkende oplossing voor gevonden?
Groetjes, Vinaij
PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/
