Mag je als assistente twijfelen aan een beslissing van de huisarts?
Ze dacht: dit klopt niet. En 3 dagen later lag de patiënt in het ziekenhuis.
Er wordt geleerd: een assistente twijfelt misschien, maar de dokter beslist.
En dat zwijgen is gevaarlijk.
De huisarts heeft gestudeerd. De huisarts beslist. En de assistente voert uit.
Maar die regel klopt niet. En hij is nooit zo bedoeld geweest.
De doktersassistente staat dichter bij de patiënt dan mensen denken.
Zij neemt de telefoon op. Zij hoort de angst in de stem. Zij ziet het gezicht in de wachtkamer.
Zij voelt wanneer er iets niet klopt, nog voordat de patiënt de spreekkamer in gaat.
Twijfel is geen gebrek aan respect. Twijfel is een veiligheidsmechanisme.
In de luchtvaart, in de operatiekamer, in de intensive care, hebben ze dit al lang begrepen.
Ze noemen het: Crew Resource Management. Het idee dat de co-piloot de piloot mag aanspreken.
Dat de verpleegkundige de chirurg mag stoppen. Dat hiërarchie nooit belangrijker is dan veiligheid.
Wat een veilige praktijk er anders uitziet:
- De assistente zegt: "Ik wil even iets noemen over deze patiënt." En de huisarts stopt en luistert.
- Twijfel wordt niet afgedaan met "jij bent geen dokter."
- Er is een manier om het te zeggen zonder dat het aanvoelt als aanvallen. Oefenen helpt. Samen afspreken hoe je het doet, helpt nog meer.
- De huisarts die zegt "goed dat je dat zei", ook als het uiteindelijk niets was, bouwt een team dat veiliger werkt.
Twijfelen mag. Zeggen mag. En een praktijk waar dat normaal is, is een betere praktijk.
Niet omdat de assistente het altijd bij het rechte eind heeft.
Maar omdat twee paar ogen meer zien dan 1.
Durf jij als assistente je twijfel uit te spreken naar de huisarts?
Groetjes, Vinaij
PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/
