Mag je als doktersassistente je eigen mening geven?

"Volgens mij heeft u gewoon stress, mevrouw."

De doktersassistente hangt op. De patiënt is gerustgesteld. Geen afspraak nodig.

Efficiënt. Empathisch. Praktisch.

Maar mag dit?

Een DA is geen arts. Mag geen diagnose stellen. Werkt volgens protocol.

Toch gebeurt dit dagelijks:

"Dat klinkt als een virale griepje."

"Volgens mij hoeft u zich geen zorgen te maken."

"Ik denk dat u beter..."

Het protocol zegt: Triage volgens NHG-standaard. Doorvragen. Huisarts raadplegen bij twijfel.

De realiteit zegt: 60 telefoontjes per dag. 5 minuten per gesprek. Huisarts heeft 3 minuten tussen patiënten.

Dus ja, we geven advies. We stellen (een beetje) gerust. We gebruiken ons gezonde verstand.

Het wordt grijs gebied als een patiënt belt met hoofdpijn en zegt "ik heb gewoon te weinig gedronken gisteren"

Mag je dan zeggen: "drink meer water en bel terug als het niet weggaat"?

Of moet je antwoorden: "Ik zal dit voorleggen aan de dokter"?

Het eerste is efficiënt en menselijk.

Het tweede is juridisch waterdicht.

De ene doktersassistent geeft sneller medisch advies, terwijl de ander contacten vaker voorlegt aan de huisarts.

Wat is goed en wat is fout?

We trainen doktersassistenten op protocollen, maar verwachten ook ze probleemoplossers te zijn.

Alle medische adviezen wordt natuurlijk geautoriseerd door een huisarts om de medische inhoud te borgen.

Maar in hoeverre mag als doktersassistente direct je eigen interpretatie geven aan klachten en dit voorleggen aan patienten?

En waar ligt hierin de grens?

Groetjes, Vinaij

PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/