Niemand heeft het nog over de tijdswinst paradox van AI in de zorg!
Niemand heeft het nog over de tijdswinst paradox van AI in de zorg!
Wat bedoel ik daar precies mee?
Large Language Models (LLMs) worden in razend tempo ontwikkeld voor vrijwel alle sectoren, maar de zorg is een vak apart.
Een van de grootste zorgen? De betrouwbaarheid van de output!
De grote vraag is: wie moet de uitkomsten in de zorg verifiëren?
Juist, de arts zelf!
Klakkeloos informatie overnemen is immers onverantwoord, zoals eigenlijk voor alles in het leven :)
Dan speelt de vraag: In hoeverre zal je echt tijd besparen als je alle output handmatig moet dubbelchecken?
Natuurlijk zit hier veel nuance in.
Systemen worden slimmer, leren van de input die je geeft en het vertrouwen in AI groeit naarmate de techniek verbetert.
Toch schuilt daar weer juist een nieuw gevaar: automatisering-bias.
Het risico dat we op “akkoord” klikken zonder “echt” naar de uitkomst te kijken en beoordelen.
Ik denk dat de oplossing ligt in het vinden van de juiste balans en timing.
Nee, je kan niet alles voor de volledige 100% blijven dubbelchecken
En nee, je kan zeker niet blindelings vertrouwen in de medische context.
De balans moet zodanig worden gevonden dat de tijdswinst die de implementatie van AI oplevert, ook daadwerkelijk blijft bestaan.
Anders heeft het natuurlijk allemaal geen zin, als het niets oplevert :))
Hoe zien jullie de tijdswinst paradox van AI in de zorg?
Zeker in de zorg, waarbij de betrouwbaarheid van de output van AI nog crucialer is dan de meeste andere sectoren?
Groetjes, Vinaij
PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/
