De "anonieme" waarnemer vs "Mijn eigen huisarts"

De "anonieme" waarnemer vs. "mijn eigen huisarts".

Is de band met de patiënt nog wel belangrijk voor de kwaliteit van de zorg?

Of is efficiënte (spoed)geneeskunde, zoals op de SEH of HAP, de manier om het huisartsenvak vol te houden?

Deze "onbekende" waarnemer is namelijk wel gewoon een volwaardige huisarts die zijn vak goed kent.

Alleen ‘kent’ deze waarnemer de patiënt en diens voorgeschiedenis minder goed.

Maar alle informatie die beschikbaar is, staat gewoon in het dossier.

Zowel de huisarts die de patiënt wellicht al jarenlang kent, als de waarnemer die de patiënt voor het eerst ziet, hebben hier toegang toe.

Ze kunnen beiden alles teruglezen wat relevant is voor het huidige consult.

Dit is precies wat er gebeurt op een huisartsenspoedpost, waar de arts en patiënt elkaar vrijwel nooit kennen of eerder hebben gezien.

Dan vraag ik me af: maakt een band met de patiënt überhaupt uit voor de kwaliteit van zorg?

Ook een waarnemer kan de patiënt namelijk prima de medisch-inhoudelijke zorg bieden die nodig is, en de patiënt tegelijkertijd het gevoel geven dat hij of zij echt is geholpen.

Gaat die band dan meer om de perceptie van zorg?

Natuurlijk heeft de huisarts die een patiënt kent een klein streepje voor, maar ik ben benieuwd in hoeverre dit voor de “reguliere” zorg echt een verschil in kwaliteit maakt.

Voor bijvoorbeeld langdurige en/of complexe problematiek, of in de terminale fase, is de meerwaarde van een vast gezicht uiteraard onbetwist.

Mis ik hierin nog enkele denkstappen?

Groetjes, Vinaij

PS: Bekijk direct wat jouw collega's in het huisartsenvak hebben geantwoord via de volgende link: https://www.linkedin.com/in/vinaijsewradj/